ستاره ی سهیل

صدای پای اب:

صدای پای اب می اید و مرا به موجهای خیال تو پیوندی دوباره میدهد .زلال است چون دلت و خوش اواز است چون اهنگ قلبت قلبی که مینوازد از تارهای یک رنگی و میسراید شعری در قالب(ع-ش-ق) عین ان عالم بی عالمی ست و شین ان شور با تو بودن و قاف ان قانون بی قانونی ما دو تاست.

صدای پای اب می اید و مرا به دل دریای ارام ابی میبرد با بچه های موج به ساحل نگاهت میرسم نگاهی پر از انتظار مرا غرق میکند دستم را میگیری و چه ارام در کتارت جای میدهی .

رو به اسمان تکه ای ابر را نشانم میدهی که چطور هم اغوش هم دلی چون خود میشود . و باز صدای پای اب می اید این بار نه رود است و نه دریا فقط چک چک قطره است قطره ای اشک ازشوق وصل دو نگاه  و رعدی از محبت و بارش باران نیاز.

صورتم خیس خیس  میشود و تو با دستانت چون چتری روی چشمانم را میگیری نزدیک و نزدیکتر  حالا چشمانت تنها سایبان نگاه من میشود.باز صدای پای اب می اید این بار قطره نیست باران نیست فقط اهنگ قلب تو که چون شر شر اب رود سرود با هم بودن را میخواند.از تو پرسیدم : این باران تا کی میبارد ؟ چند روز و تو در گوشم ارام چون لا لایی کودکانه زمزمه کردی:

یک عمر.